งานวิจัยเรื่อง The Curse of Knowledge ของ Camerer, Loewenstein & Weber (1989) ชี้ว่าผู้เชี่ยวชาญมักอธิบายเรื่องพื้นฐานให้มือใหม่เข้าใจได้ยากกว่าที่คิด เพราะลืมไปแล้วว่าตัวเองเคยไม่รู้อะไรมาก่อน ขณะที่จอห์น ดิวอี้ (John Dewey) เขียนไว้ใน Experience and Education (1938) ว่า 'เราไม่ได้เรียนรู้จากเนื้อหา เราเรียนรู้จากการสะท้อนคิดต่อประสบการณ์' และเปาโล เฟรียร์ (Paulo Freire) วิจารณ์การศึกษาแบบ Banking Model ที่มองผู้เรียนเป็นภาชนะรอรับความรู้ฝ่ายเดียว หลักการเหล่านี้ไม่ได้ผูกติดอยู่กับสื่อการสอนแบบใดแบบหนึ่ง — ใช้ได้ทั้งกับคลิปวิดีโอที่อัดไว้ล่วงหน้าและคาบเรียน/Workshop ที่พบหน้าผู้เรียนจริง คอร์สนี้ใช้เลนส์ศาสตร์แห่งเมตรัย (Metraiology) และ Panyayan Learning Framework (PLF) มองว่า Creator มือใหม่บน Panyayan จำนวนมากเข้าใจผิดว่าการสอนบน Panyayan จำกัดอยู่แค่การอัดคลิปวิดีโอเท่านั้น ทั้งที่โครงสร้าง Problem/Content/Demo/Outcome ใช้ออกแบบคาบเรียนออนไซต์หรือ Workshop พบหน้าได้ดีไม่แพ้กัน ผสานปรัชญาการศึกษาของ Dewey และ Freire เข้ากับทักษะออกแบบประสบการณ์เรียนรู้เชิงปฏิบัติที่ Panyayan ใช้จริง ไม่ว่าจะส่งมอบผ่านคลิปออนไลน์ คาบเรียนออนไซต์ หรือผสมทั้งสองแบบ

เข้าใจคำสาปแห่งความรู้ (Curse of Knowledge) และรู้ทันเมื่อตัวเองอธิบายยากเกินไปสำหรับมือใหม่ ไม่ว่าจะสอนแบบไหน

เข้าใจปรัชญาการศึกษาของ Dewey และคำวิจารณ์ Banking Model ของ Freire พอจะนำมาใช้ออกแบบประสบการณ์เรียนรู้จริง

ออกแบบโครงสร้าง Module -> Session -> Problem/Content/Demo/Outcome ที่ Panyayan ใช้จริง ได้ทั้งในรูปแบบคลิปวิดีโอและคาบเรียนออนไซต์

เลือกและออกแบบรูปแบบการส่งมอบ (คลิปออนไลน์ / คาบเรียนออนไซต์ / ผสมทั้งสองแบบ) ให้เหมาะกับเนื้อหาแต่ละส่วน ตามหลัก Cognitive Apprenticeship และ UDL

ทดสอบว่าคอร์สหรือคาบเรียนสอนได้จริงกับคนที่ไม่มีพื้นฐานก่อนเผยแพร่ และมีนิสัยอ่าน Feedback แบบ Reflective Practitioner โดยไม่ตีความเป็นเรื่องส่วนตัว

ร่างโครงสร้างคอร์สแรกของตัวเองแบบเต็มรูปแบบพร้อมสคริปต์ Session แรก ไม่ว่าจะเป็นคลิปหรือคาบเรียนออนไซต์